16 Aralık 2008 Salı

BAYRAM GEÇTİ

Bayram geliyor geldi derken, bir bakmışız bayram geçivermiş.Evet büyük bir heyecanla beklediğimiz kurban bayramını da geride bıraktık.Bu kızlarımla geçirdiğimiz ikinci bayram.Geçen yıl bu zamanlar onlar benimle birlikteydiler.Biz üçümüz kutlamıştık bayramları.Sadece onlar ve ben.Kimseye çaktırmadan.Onlar benimle birlikteyken her şey ne kadar farklıydı.O muhteşem duyguyu yaşamayı Allah herkese nasip etsin.Çok ama çok güzel bir duygu..
Neyse bugün kendimi iyi hissetmiyorum.Kafama balyoz yemiş gibiyim.İnsanın ruh hali de ne kadar değişken.Bir gün iyiyse ertesi gün kötü.Kabus gibi.Uykusuzluk beni bu hale getiren.Gerçi beni eskiden tanıyanlar bilirler.Uykumu alamadığım her zaman kötüyümdür ben.Evet evet kötüyümdür.Terör estiririm etrafıma.Sinirlerim acaip bozulur.Kimseyle konuşmak istemem.Benimle konuşmak isteyenin de hayatının en büyük hatasını yaptığını düşünürüm.Çünki cesaret ister benimle konuşmak.Ama gün ilerler ben de kendime yavaş yavaş gelirim ve benden iyisi olmaz.
İşyerinden sevgili Şefim Derya'cım bir gün bize kalmaya gelmişti.Yıllar önceydi.(Yıllar önce dediğim de 3-5 yıl önce yani.Yoksa o kadar da yaşlı değilim)
Gece geç saate kadar oturup sohbet ettik.Tabi sabah kalkmak bana inanılmaz zor geldi.Geç yatmışım, uykumu alamamışım.Bana yapılacak en büyük eziyet.ben gerisini hatırlamıyorum zaten.Benim için normal olaylardan biri.Ama geçenlerde Derya ile konuşurken söyledi.Bizdeyken saatlerce düşünmüş kızcağız.Akşam iyiydik acaba bir şey mi söyledim de kırdım diye.Ben hiç konuşmamışım.Suratımı birde siz düşünün.Anlatılmaz yaşanır denir ya aynen öyle bir şey.
Allahtan sonradan kendime gelmişim de kızcağız benimle konuşabilmiş ve bende anlatmışım ona böyle de böyle diye.Artık beni tanıyor ve malumunuz beni kaale almıyor.
Evet bugün iyi değilim.Uykumu alamadım.Sinirlerim bozuk.Dün hava güzel, kuşlar böcekler güzel diye yazmayı planlarken..Bugün hırrr diyesim geliyor etrafıma.Bayram maceralarımızı kendimi iyi hissettiğim zaman yazmam daha iyi.Bayramlar her zaman yaşanılmıyor.
Kuzulardan bu yazımda bahsetmedim çünki onlar hep güzel şeylerle yazılmalı diye düşünüyorum.Şimdi bir Türk Kahvesi içip kendime geleyim.Ben bile kendimi bu halimle çekemiyorum.
Evdeyken kuzularla birlikteyken yani kahveye falan gerek kalmıyor.Onlar anında ayılmama sebep oluyorlar.Bir gülücükleri beni kendime getirmeye yetiyor.
Kuzular yanımda olsaydı şimdi kahveye gerek kalmazdı ama ne yapalım.
Ahhhhhhh hayat ahhhhhhhhh..Çalışmasam olmaz mı acep?

3 yorum:

Belkıs dedi ki...

Yorum yapacak gücüm bile yok. Zaten son satıra takılı kaldım
:(

Melek Duru'nun annesi dedi ki...

merhaba dilek hanım bizim bloga yorumuzu yazmışsınız çok sevindim bende sizinkini gezdimve kayra le damla'ya bayıldım çok tatlılar maşallah...bundan sonra sıkı takipçinizim

sizinde ziyaretlenizin devamını bekliyorum
www.melekduru.blogspot.com

sevgiler

kurallarımın ihlali dedi ki...

sakınnn;ayy bu yazınızı yeni gördüm eminim kızkarla vakit geçirmek süper birşeydir ama çalışmadan evde saçını süpürge etmişbir anneden ziyade çalışmanın mutluluğunu tatmış onlarla geçirdiği vaktn dolu dolu mutluluğu yaşayan bir anne onları emin ol daha mutlu eder