19 Kasım 2009 Perşembe

HASTAYIZ

Dün sabah evden aradılar KArya'nın burnu akıyor ne yapalım diye.Dedim ateş var mı? Dediler yok.ee o zaman peditus verin bakalım.Ama ara ara yoklayın ha ateşi varmı diye.
Akşam üstü tesadüfen aradım evi.Bir şey sorucam.NApıyonuz diyorum, Karya'nın ateşi çıktı diyorlar bana.Ateş düşürücü verdiniz mi diyorum evet diyorlar.İçimi bir sıkıntı kaplıyor.Daralıyorum birden.Geçen ayda hastalanmışlardı ama bu kez sanki durum farklı.Allah korusun domuz gribi mi olduk acaba diye endişeleniyorum.gerçi geçen ay hastalandığımızda domuz gribi olmamız daha yüksek bir olasılık ama nedense şimdi panik oluyorum işte.O arada ikizanneleri@googlesgroupes dan üçüz annesi olan doktor arkadaşımla mailleşme trafiği yaşıyoruz.Ben soruyorum o cevaplıyor. Mesaimin bitmesine 5 dakika var ama duramıyorum ki işyerinde.Atıyorum kendimi dışarıya.Bir an önce eve gitmek istiyorum.Bir an önce kızımı görmek istiyorum ne halde diye.Çünkü son yarım saatte tam 5 kez evi arıyorum nasıl diye ve bana en sonunda duşa soktuklarını söylüyorlar.Durmam ne mümkün.Eve varmak ne kadar uzun sürüyormuş meğer.Daha önce hiç farketmemişim bu uzaklığı.Bizi engelleyen diğer arabalara gıcık oluyorum bu arada.Hatta yanan kırmızı ışıklara bile içimden sövüyorum.Arabada konuşuluyor ama ben konuşulanları duymuyorum bile.Çünkü bütün sinirler tepemde.Konuşulan her şey batıyor bana nedense.Aklım kızımda.Ya ateşi çok yükselirse.Ya duyduklarım gibi 40-41 lere çıkarsa.O minicik bedeni nasıl dayanır bu kadar yüksek ateşe.Allahım sen yardım et ne olur.
Neyse ki sonunda eve varıyoruz eşimle.Allahtan asansör yakında da hemen geliyor.Bizim katta iniyoruz ve bakıyorum ki bizim kapı açık.Karya ve babaannesi kapıda bizi karşılıyor.Ohhh çok şükür kızımın ateşi düşmüş.İyi görünüyor.Gözler kıpkırmızı ve baygın ama yine de iyi gibi.
Soru bombardımanına başlıyorum hemen.Sabahtan ateşi varmıydı, öksürüyormuydu, kustumu, ishalmi v.b.Yok benim sorduğum belirtilerin hiç birisi yok.Duramıyorum kızıma soruyorum annecim neren ağrıyor diye.O küçücük eliyle başını gösteriyor bana.Öpüyorum, sarılıyoruz.Sonra Damla geliyor yanıma özledin mi annecim beni diyorum hıııı diyor ve onunla da sarılıyoruz.Hatta sırtıma bile vuruyor kızım.
Aradan biraz zaman geçiyor, bakıyorum KAryanın ateşi tekrar yükselmeye başlıyor ben yine panik.Önceki şuruptan sonra aradan 4 saat geçmiş.Yarım saat içinde neredeyse 1 derece artıyor ateş.tekrar şurup veriyorum ve yatırıyorum artık gece uykusuna.Gece yanımda yatırıyorum ve sürekli kontrol ediyorum.Elim sürekli alnında ve boynunda geziniyor, en ufak bir şüphede ateşini ölçücem,derece de iki farklı derece yastığımın altında duruyor.Neyse ki gecenin saat üçüne kadar ateşlenmiyor bir daha.Aradan yaklaşık 6 saat geçmiş ve bakıyorum ufak ufak sinyal geliyor.Tekrar ateş düşürücü veriyorum ama pazarlıkla tabi.HAdi kızım iç kızım, bak içmessen iyileşmessin, e tamam o zaman ben gideyim v.b şeklinde.Sonunda ikna oluyor ve içiyor çok şükür ki ateşte bir daha gelmiyor.Ama sabah işe gelmek için hazırlanırken ikiside uyanıyor sabahın köründe.Ve karya ağlamaya başlıyor.Damla tıpkı benim gibi.Birisi tepki verdiğinde nasılsa tepki verildi diye hiçç oralı olmuyor.Karya ya anlatıyorum, işe gitmem gerek, para kazanmam gerek, al bak sen bunu sakla akşama geldiğimde alıcam falan filan.Yokkk mümkün diil ikna olması...
Halbuki ben kızıma yalan söylemek istemiyorum evden kaçarak da çıkmak istemiyorum ama bugün mecbur kaldım yalan söylemeye.ee o zaman ben bi wc ye gideyim dedim ve çıktım evden.Ama o da anladı ki arkamdan hiç ağlamamış.Neyse işte böyle.

14 yorum:

tatesal dedi ki...

Çok geçmiş olsun canım...
Çocuklar hasta olunca anneler daha çok hasta oluyor....
Benim çocuklarda hastalar...
herkese acil şifalar diliyorum Allahtan canım,sevgiler...

aysencifci dedi ki...

Ay kıyamam o güzelliklere ben! Çok geçmiş olsun hem Karya'ya hem sana!
Bir an evvel iyileşir inşallah.
Çok öptüm

laleninbahcesi.blogspot.com dedi ki...

ah canım ya , geçmiş olsun. Ama korkma onların bedeni yetişkinlerden daha dayanıklı ateşe.
Sağlık dileklerimle

EBRULİ dedi ki...

ah kıyamammm.canım çok geçmiş olsunn.Peditus benim baştacımdı çocuklar küçükken.Ve Calpol:)..Çalışan anne olmak çok zor.Ayrılık anı,tüm gün özlem,akşam kavuşmasıyla son buluyo Allahtan.Kolaylıklar diliyorum canım.öpüyorum seni.

İkiz Annesi sdilek dedi ki...

teşekkür ederim güzel anneler.
Vallahi çocuklar hasta olmasın.Anında soluyor o güzel yüzleri.Herkes hasta yaaa...Nedir bu salgın ben anlamadım..

Aytul Bas dedi ki...

kuzularım geçmişler olsun

lena dedi ki...

geçmiş olsun dilek ablacım acil şifalar diliyorum hemen

Zehra Gürgen dedi ki...

İçim cız etti ! ahh nasılda gözün arkada gittin işe değil mi? ben hala o günler aklıma gelince boğazıma birşeyler düğümleniyor.Kuzulara geçmiş olsun canım.Sen panikleme, sevginle sar sarmala onları korunurlar :)
bolca taze meyve sebze..ve tabii ot meyve çayları içir

geçmişler olsun.

babycakes dedi ki...

ayy çok geçmiş olsun kuzucuğuma... inşallah kardeşine de geçmez.. ben de çok korkuyorum bu domuz gribinden..

MAVİANNE dedi ki...

canım çokkk geçmiş olsun
Allah iyilik versin güzellere

KUZEY TAN dedi ki...

çok geçmişler olsu.

nilay dedi ki...

canım çok geçmiş olsun..

adadoksan dedi ki...

Dilek merhaba,
çok geçmiş olsun, benim denizde hafta sonunu bekledi hastalanmak için. şu anda burnu akıyor,hapşırıyor ve öksürüyor ama tabi benimki biraz büyükte daha kolay atlatıyoruz. Şimdi senin bu yazını okurken beynim ile gözlerim şimşekler çaktırıyor. yeni zamanlar annesi olmak çoğu zaman hoşuma gitsede bazen annelerimiz gibi olmak istiyorum. Hani kadınların çalışmadığı zamanlar ki gibi. Biz hem çocuk yapar hem de çalışan süper anneler olabiliriz değil mi?. Sevgiler

Mon Petit Chou dedi ki...

canım çok geçmiş olsun. umarım şimdi daha iyiylerdir.